Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej
Lider	Andrzej Lepper
Data założenia	10 stycznia 1992
Adres siedziby	Aleje Jerozolimskie 30, 00-024 Warszawa
Ideologia polityczna	lewica narodowa, socjalizm chrześcijański, agraryzm
Deklarowane poglądy gospodarcze	interwencjonizm, trzecia droga
Liczba członków	ok. 90 000 (październik 2007)
Członkostwo międzynarodowe	Demokraci Unii Europejskiej (EUD)
Europejska Grupa Parlamentarna	Unia na rzecz Europy Narodów
Młodzieżówka	Ogólnopolska Młodzieżowa Organizacja Samoobrony Rzeczypospolitej Polskiej
Barwy	czerwony      zieleń      żółty
Obecni posłowie	0
Obecni senatorowie	0
Obecni eurodeputowani	0
strona oficjalna

Ten artykuł jest częścią serii Polityka Polski  p • d • e  Prawo Ustrój polityczny Konstytucja System prawny Władza wykonawcza Prezydent: Bronisław Komorowski Prezes Rady Ministrów: Donald Tusk Rada Ministrów: Rząd Donalda Tuska Władza ustawodawcza Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Marszałek Sejmu: Grzegorz Schetyna Senat Rzeczypospolitej Polskiej Marszałek Senatu: Bogdan Borusewicz Zobacz też: Zgromadzenie Narodowe Władza sądownicza Wymiar sprawiedliwości Sąd Najwyższy Pierwszy Prezes: Lech Gardocki Trybunał Konstytucyjny Prezes: Bohdan Zdziennicki Trybunał Stanu Przewodniczący: Lech Gardocki Naczelny Sąd Administracyjny Prezes: Roman Hauser Samorząd terytorialny Samorząd terytorialny w Polsce Samorząd gminny Samorząd powiatowy Samorząd województwa Zobacz też: Podział administracyjny Polski Partie polityczne Partie polityczne Polski Kluby parlamentarne: Platforma Obywatelska Prawo i Sprawiedliwość Lewica Polskie Stronnictwo Ludowe Koła parlamentarne: Polska Plus Socjaldemokracja Polska Stronnictwo Demokratyczne Wybory Wybory w Polsce Wybory parlamentarne Wybory prezydenckie Wybory do Parlamentu Europejskiego Wybory samorządowe Referenda Polityka zagraniczna Polityka zagraniczna Polski Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ambasadorowie Polski Wikiprojekt Polityka

Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej^[1] – partia polityczna reprezentująca poglądy narodowo-lewicowe, założona 10 stycznia 1992 (zarejestrowana sądownie 12 czerwca 1992) z inicjatywy działaczy ZZR "Samoobrona" Andrzeja Leppera, do 17 stycznia 2000 pod nazwą Przymierze Samoobrona.

Spis treści 1 Program polityczny 1.1 Postulaty społeczno-gospodarcze 1.2 Polityka zagraniczna 1.3 Projekt zmiany Konstytucji 1.4 Trzecia Droga 2 Historia Samoobrony 2.1 Wybory parlamentarne 2.1.1 1991 2.1.2 1993 2.1.3 1997 2.1.4 2001 2.1.5 2005 2.1.6 2007 2.1.7 2008 2.2 Wybory do PE 2.2.1 2004 2.2.2 2009 2.3 Wybory prezydenckie 2.3.1 1995 2.3.2 2000 2.3.3 2005 2.3.4 2010 2.4 Wybory samorządowe 2.4.1 1998 2.4.2 2002 2.4.3 2006 3 Poparcie 3.1 Weksle w Samoobronie 4 Struktura i działacze 4.1 Aktualne kierownictwo partii 4.2 Liderzy regionalni 4.3 Posłowie do Parlamentu Europejskiego (2004–2009) 4.4 Posłowie na Sejm V kadencji 4.5 Senatorowie VI kadencji 4.6 Posłowie na Sejm IV kadencji 4.7 Senatorowie V kadencji 5 Partie polityczne wywodzące się z Samoobrony RP 6 Zobacz też 7 Przypisy 8 Źródła 9 Linki zewnętrzne

[edytuj] Program polityczny

[edytuj] Postulaty społeczno-gospodarcze

Samoobrona RP postuluje większe dofinansowywanie rolnictwa, a zwłaszcza rodzinnych gospodarstw rolnych, które według partii powinny być podstawą polskiego rolnictwa, a także wspieranie spółdzielni rolniczych, promowanie odnawialnych źródeł energii i renegocjację traktatu akcesyjnego z Unią Europejską w zakresie limitów produkcji rolnej. Ugrupowanie chce zwiększenia wydatków socjalnych, poprzez wprowadzenie zasiłków dla bezrobotnych, pozostających bez pracy nie z własnej winy, stałej waloryzacji rent i emerytur o wskaźnik inflacji, wydłużenie urlopu macierzyńskiego oraz zwolnienie z podatku zarabiających poniżej 8800 zł rocznie. Pieniądze na te cele chce uzyskać poprzez uszczelnienie systemu podatkowego przez wprowadzenie w życie podatku obrotowego (zabroniony w Unii Europejskiej) powiązanego ze znaczną redukcją VAT, wprowadzenie 50-procentowego podatku dla najbogatszych, likwidację części niepotrzebnych agencji, fundacji i funduszy, finansowanych z budżetu państwa,

Według Samoobrony RP głównymi sektorami polskiej gospodarki powinny być rolnictwo, budownictwo oraz małe i średnie przedsiębiorstwa. Popiera interwencjonizm, szczególnie w rolnictwie. Postuluje pozostawienie w państwowych rękach najważniejszych przedsiębiorstw i banków. Partia sprzeciwia się ulgom dla inwestycji zagranicznych w Polsce; była też sceptyczna wobec wynegocjowanych gospodarczo-społecznych warunków wejścia Polski do Unii Europejskiej. Jest zdecydowanie przeciwna wprowadzeniu podatku liniowego, a także prywatyzacji majątku państwowego.

[edytuj] Polityka zagraniczna

Samoobrona RP od początku była i jest przeciwko obecności polskich wojsk zarówno w Afganistanie, jak i Iraku, a także nie chce obecności w Polsce amerykańskiej tarczy antyrakietowej. Partia domaga się polityki partnerskiej przyjaźni z Rosją, Ukrainą i Białorusią. Jest za ścisłą współpracą Polski z sąsiadami w ramach Grupy Wyszehradzkiej, Trójkąta Weimarskiego, Inicjatywy Środkowoeuropejskiej i Rady Państwa Morza Bałtyckiego. Popiera także współpracę wewnątrz NATO oraz Unii Europejskiej (przy zachowaniu koncepcji Europy ojczyzn), ale chce ograniczenia współpracy ze Stanami Zjednoczonymi. Jest sceptyczna wobec wprowadzenia euro w Polsce oraz była przeciwko przyjęciu Traktatu Lizbońskiego. Domaga się natomiast ratyfikacji Karty Praw Podstawowych. Samoobrona RP chce współpracy gospodarczej z Chinami, państwami arabskimi oraz krajami Azji Południowo-Wschodniej. Popiera również dążenia niepodległościowe Palestyny.

[edytuj] Projekt zmiany Konstytucji

W 2004 Samoobrona RP przedstawiła swój projekt zmiany Konstytucji RP. Zakłada on m.in. wprowadzenie silnego systemu prezydenckiego, w którym głowa państwa sprawuje bezpośrednią kontrolę nad rządem i ma prawo wydawać dekrety z mocą ustaw, likwidację Senatu oraz podporządkowanie Narodowego Banku Polskiego pod kontrolę Sejmu. Partia postuluje także wprowadzenie jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach parlamentarnych.

[edytuj] Trzecia Droga

Zgodnie z wydaną w grudniu 2005 deklaracją programową "Trzecia Droga Samoobrony RP", partia opowiada się za ideą Trzeciej Drogi, która chce łączyć pozytywne cechy socjalizmu i kapitalizmu. Wyznacznikami jej poglądów gospodarczych mają być zaś dzieła ekonomiczne noblistów Douglasa Northa oraz Josepha Stiglitza.

Samoobrona RP sprzeciwia się: legalizacji eutanazji i aborcji. Popiera wprowadzenie armii zawodowej, utrzymanie bezpłatnej edukacji i służby zdrowia, upublicznienie wszystkich teczek peerelowskich służb specjalnych oraz legalizację marihuany (postulat z kampanii wyborczej 2007).

Przez przeciwników program Samoobrony RP uważany jest za populistyczny.

[edytuj] Historia Samoobrony

Samoobrona RP została założona w 1992, jako polityczna reprezentacja Związku Zawodowego "Samoobrona". Wśród członków-założycieli partii byli związkowcy (m.in. Andrzej Lepper, Marek Lech, Jerzy Trojanowski, Paweł Skórski, Roman Wycech^[2]), niektórzy członkowie Zjednoczenia Patriotycznego Grunwald (np. Stanisław Skalski) oraz działacze reprezentujący inne środowiska (m.in. Janusz Bryczkowski, Edmund Dygulski, Teresa Marmucka-Lalka, Antoni Chodorowski^[3]). W pierwszym okresie działalności z partią współpracowało wielu znanych ludzi sportu i kultury (m.in. Jerzy Kulej, Kazimierz Górski, Andrzej Supron, Ryszard Filipski).

W latach 90. polityka partii była ściśle związana z działalnością ZZR "Samoobrona", którego członkowie organizowali protesty polegające głównie na blokowaniu dróg w sprzeciwie wobec polityki ekonomicznej kolejnych rządów postsolidarnościowych, a zwłaszcza w okresie rządu Hanny Suchockiej (protesty te ucichły w okresie rządów koalicji SLD-PSL w latach 1993–1997).

Działania te ponownie nasiliły się w okresie rządów koalicji AWS-UW (w latach 1997–2000), a następnie samej AWS (w okresie 2000–2001). To właśnie na bazie tych protestów partia zyskała znaczne poparcie społeczne oraz nowych członków, co zaowocowało jej wejściem do parlamentu w 2001.

Tuż przed tym w partii (jak i związku) doszło do wymiany przez Andrzeja Leppera jego współpracowników. Z Samoobrony RP odeszli lub zostali wykluczeni wówczas m.in. Janusz Malewicz, Leszek Zwierz (utworzyli oni następnie Związek Zawodowy Rolników "Ojczyzna"^[4]), Piotr Trznadel^[5] i Ireneusz Martyniuk^[6]. Ich miejsce we władzach Samoobrony RP zajęli m.in. Janusz Maksymiuk, Krzysztof Filipek, Stanisław Łyżwiński i Tadeusz Dębicki.

Przez długi okres swojego istnienia Samoobrona RP postrzegana była jako organizacja wspierająca SLD, czego wyrazem była m.in. wielokrotna obecność Andrzeja Leppera na manifestacjach pierwszomajowych u boku liderów lewicy.

Również w Sejmie RP IV kadencji (2001–2005) Samoobrona RP wielokrotnie wspierała SLD w głosowaniach sejmowych, a po wyborach samorządowych w 2002 w większości sejmików wojewódzkich weszła w skład koalicji rządzących województwami SLD-PSL-Samoobrona RP.

W 2003 Samoobrona RP znacząco poróżniła się z rządem Leszka Millera, ostro krytykując wynegocjowane przez niego warunki wejścia do Unii Europejskiej oraz decyzję o wysłaniu polskich wojsk do Afganistanu i Iraku. Wiosną tego roku Samoobrona RP podjęła decyzję o zakończeniu współpracy z SLD w samorządach wojewódzkich.

Kolejnym działaniem Samoobrony RP, odcinającym się od SLD, było poparcie w 2004 sprawozdania Komisji Śledczej w sprawie afery Rywina autorstwa posła Zbigniewa Ziobry (Prawo i Sprawiedliwość), które zakładało istnienie "Grupy trzymającej władzę". Odtąd stanowisko PiS odnośnie możliwości współpracy z Samoobroną RP zaczęło ewoluować (dotąd władze PiS zabraniały swym członkom jakiejkolwiek współpracy z członkami Samoobrony RP).

W trakcie IV kadencji Sejmu z klubu Samoobrony RP licznie odchodzili lub wykluczani byli posłowie. W 2005 (na koniec kadencji) z 53 wybranych z ramienia Samoobrony RP posłów w klubie pozostało 29. Do klubu przystąpiło za to 2 byłych posłów SLD.

W efekcie zbliżenia stanowisk z PiS Samoobrona RP poparła Lecha Kaczyńskiego w II turze wyborów prezydenckich, która odbyła się 23 października 2005.

5 maja 2006 Samoobrona RP weszła do rządu, tworząc koalicję z PiS oraz LPR, obejmując kierownictwo resortów: rolnictwa i rozwoju wsi (Andrzej Lepper), budownictwa (Antoni Jaszczak, następnie Andrzej Aumiller) oraz pracy i polityki społecznej (Anna Kalata).

22 września 2006 po sporach wewnętrznych (budżet i wojska polskie w Afganistanie), a także po tajnych próbach nawiązania współpracy z Platformą Obywatelską, Andrzej Lepper został odwołany z rządu i koalicja rozpadła się. Ośmiu posłów Samoobrony RP weszło w skład nowego Klubu Parlamentarnego Ruch Ludowo-Narodowy, który próbował wypełnić lukę w koalicji rządzącej po Samoobronie RP. W kulisach tego toczyła się Afera taśmowa. Jednak ostatecznie Andrzej Lepper i Samoobrona RP powrócili do rządu 16 października 2006.

4 grudnia 2006 "Gazeta Wyborcza" opublikowała artykuł Praca za seks w Samoobronie^[7], co było początkiem głośnej "seksafery", w wyniku której z partii wykluczeni zostali jeden z jej wieloletnich liderów Stanisław Łyżwiński^[8] oraz kilku czołowych działaczy lokalnych (m.in. Jacek Popecki, Franciszek Irzyk), a zarzuty karne usłyszał także przewodniczący Andrzej Lepper.

18 grudnia 2006 powstało nowe koło poselskie składające się m.in. z byłych posłów Samoobrony RP – Koło Poselskie Ruch Ludowo-Chrześcijański.

9 lipca 2007 Andrzej Lepper został odwołany ze stanowiska wicepremiera i ministra rolnictwa i rozwoju wsi z powodu podejrzeń o udział w tzw. aferze gruntowej i zatrzymaniem pod zarzutem płatnej protekcji przez CBA jego współpracownika Piotra Ryby. Prezydium partii nocą podjęło decyzję o wyjściu Samoobrony RP z koalicji, jednak 10 lipca 2007 Klub Parlamentarny Samoobrona RP zgodził się zostać warunkowo w koalicji do 13 lipca – partia zażądała wywiązania się PiS-u z umowy koalicyjnej i przedstawienia dowodów Leppera na udział w aferze korupcyjnej. Sam Lepper zapewnił, że do rządu nie wróci. 13 lipca 2007 Prezydium Samoobrony RP po raz kolejny zdecydowało o wyjściu z koalicji. Przewodniczący Andrzej Lepper po rozmowie z przewodniczącym LPR Romanem Giertychem zdecydował jednak o pozostaniu partii w koalicji i powstaniu nowej partii – połączenia LPR i Samoobrony RP w partię Liga i Samoobrona (LiS). 30 lipca 2007 Samoobrona RP i LPR na spotkaniu z klubem parlamentarnym PiS zażądała spełnienia 3 warunków dla trwania koalicji, na które PiS odpowiedział "3 razy nie". Wbrew LiS na ministra rolnictwa 31 lipca 2007 został powołany poseł PiS i były działacz Samoobrony RP Wojciech Mojzesowicz.

5 sierpnia 2007 Rada Krajowa Samoobrony RP podjęła uchwałę, w której stwierdza że koalicja została zerwana przez PiS i premiera Jarosława Kaczyńskiego, oraz że partie nie wiąże już w związku z tym umowa koalicyjna. Rada Krajowa zobowiązała swoich ministrów: budownictwa Andrzeja Aumilera i pracy Annę Kalatę do oddania się do dyspozycji premiera.

13 sierpnia 2007 prezydent Lech Kaczyński na wniosek premiera Jarosława Kaczyńskiego zdymisjonował Kalatę i Aumillera, czym ostatecznie zakończył koalicję z Samoobroną RP.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 Samoobrona RP wstawiła na swoje listy zarówno byłych posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej, m.in.: Piotra Ikonowicza (Nowa Lewica, Warszawa I), Leszka Millera (byłego przewodniczącego SLD, Łódź) i członków SLD (w okręgach Chrzanów i Kraków – Janusza Bargieła i Krzysztofa Augustowskiego), jak i przedstawicieli prawicy: z Narodowego Kongresu Polskiego – w Rzeszowie Zygmunta Wrzodaka i w Krośnie Mariana Daszyka oraz z Ruchu Ludowo-Narodowego (w Pile Józefa Pilarza). Komitet uzyskał 1,53% głosów, zajmując 5. miejsce i nie zdobywając miejsc w parlamencie.

Po klęsce wyborczej w 2007 z partii odeszła część jej liderów, co spowodowało gruntowne zmiany personalne w partii (zarówno w prezydium, radzie krajowej, jak i władzach regionalnych). Nie dotknęły one jedynie funkcji przewodniczącego Samoobrony RP.

[edytuj] Wybory parlamentarne

Samoobrona w wyborach parlamentarnych

[edytuj] 1991

W wyborach 27 października 1991 "Wojewódzki Komitet Samoobrony Rolników w Koszalinie z siedzibą w Darłowie" (komitet wyborczy zarejestrowany w 1 na 37 okręgów wyborczych) uzyskał 3 247 głosów, tj. 0,03% poparcia i nie zdobył mandatów parlamentarnych. Do Sejmu kandydowali: Andrzej Lepper, Leszek Siudek i Józef Kołodziej^[9]. Wynik doprowadził do rozłamu w komitecie wyborczym i "Wojewódzki Komitet Samoobrony Rolników w Koszalinie z siedzibą w Darłowie" przekształcił się w "Samoobronę – Leppera".

[edytuj] 1993

W wyborach parlamentarnych 19 września 1993 lista pod nazwą "Samoobrona - Leppera" (komitet wyborczy zarejestrowany w 44 na 52 okręgi wyborcze) uzyskała 383 967 głosów, tj. 2,78% poparcia i nie weszła do Sejmu. Z jej listy kandydowali jako przedstawiciele Polskiej Partii Przyjaciół Piwa m.in. Jerzy Kulej, Władysław Komar i Kazimierz Górski.

[edytuj] 1997

W wyborach 21 września 1997 "Przymierze Samoobrona" (komitet wyborczy zarejestrowany w 16 na 52 okręgi wyborcze) uzyskało zaledwie 10 073 głosy, tj. 0,08% poparcia i partia ponownie nie weszła do parlamentu. Najlepsze wyniki wyborcze do Sejmu uzyskali: Jan Łączny, Leon Kaźmierczak i Andrzej Sarnowski (Andrzej Lepper kandydował do Senatu).

[edytuj] 2001

Wybory parlamentarne w 2001 przyniosły pierwszy sukces – Samoobrona RP uzyskała 1 327 624 głosy, tj. 10,20% poparcia i jako trzeciej wielkości ugrupowanie (53 posłów) weszła do Sejmu. Z jej listy kandydowali także przedstawiciele Forum Emerytów i Rencistów. Najwięcej głosów zdobyli Andrzej Lepper, Józef Żywiec, Krzysztof Filipek i Jerzy Michalski. Partia zdobyła również 2 mandaty senatorskie.

[edytuj] 2005

W wyborach parlamentarnych w 2005 Samoobrona RP uzyskała 1 347 355 głosów, tj. 11,41% poparcia i ponownie stała się w Sejmie ugrupowaniem trzeciej wielkości (56 posłów). Zdobyła również 3 mandaty senatorskie. Spośród kandydatów do Sejmu największą ilość głosów otrzymali Andrzej Lepper, Stanisław Łyżwiński, Krzysztof Filipek, Alfred Budner i Henryk Młynarczyk.

[edytuj] 2007

Wybory parlamentarne w 2007 okazały się być klęską tego ugrupowania, które osiągnęło wynik poniżej progu wyborczego (247 335 głosów, tj. 1,53% poparcia) i po sześciu latach obecności w Sejmie przeszło do opozycji pozaparlamentarnej. Najlepsze wyniki w wyborach do Sejmu uzyskali Andrzej Lepper, Leszek Miller, Krzysztof Filipek i Renata Beger.

[edytuj] 2008

22 czerwca 2008 Samoobrona RP wzięła udział w wyborach uzupełniających do Senatu w związku ze śmiercią senatora PiS Andrzeja Mazurkiewicza. Jej kandydatem był Andrzej Lepper. Uzyskał on 3 435 głosów, zajmując 4. miejsce spośród 12 kandydatów.

[edytuj] Wybory do PE

[edytuj] 2004

W wyborach do Parlamentu Europejskiego 13 czerwca 2004 na Samoobronę RP głosowało 656 782 wyborców, czyli 10,78% elektoratu. Pozwoliło to na zajęcie 4. miejsca i wprowadzenie do PE 6 przedstawicieli. Początkowo byli posłami niezrzeszonymi, jednak na koniec kadencji czterech z nich wchodziło w skład Unii na rzecz Europy Narodów, a po jednym w skład Partii Europejskich Socjalistów oraz Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy. Ostatecznie Samoobronę RP w PE reprezentowało tylko 2 przedstawicieli wybranych z jej listy. Należeli oni do grupy UEN.

[edytuj] 2009

W wyborach do Parlamentu Europejskiego 7 czerwca 2009 Samoobrona RP uzyskała 107 185 głosów, czyli 1,46%. Partia nie przekroczyła progu wyborczego, zajmując 7. miejsce. Najwięcej głosów otrzymali Andrzej Aumiller, Agnieszka Szlęk, Wiesław Kuc, Józef Jędruch i Krzysztof Sikora.

[edytuj] Wybory prezydenckie

[edytuj] 1995

5 listopada 1995 przewodniczący Andrzej Lepper startował w wyborach prezydenckich i zdobył 235 797 głosów, tj. 1,32% poparcia (zajął 9. miejsce na 13 kandydatów).

[edytuj] 2000

Ponowny start Andrzeja Leppera w wyborach prezydenckich 8 października 2000 skończył się zdobyciem 537 570 głosów, tj. 3,05% poparcia (dało mu to 5. miejsce na 12 kandydatów).

[edytuj] 2005

Andrzej Lepper zajął trzecie miejsce (spośród 12 kandydatów) w wyborach prezydenckich z wynikiem 2 259 094 głosów, tj. 15,11% poparcia.

[edytuj] 2010

W marcu 2010 Andrzej Lepper ogłosił chęć startu w wyborach prezydenckich w tym samym roku^[10]. Państwowa Komisja Wyborcza początkowo kandydatowi Andrzejowi Lepperowi odmówiła rejestracji^[11] z powodu braku biernych praw wyborczych. Ta decyzja została uchylona przez PKW 11 maja 2010 i tym samym Andrzej Lepper został zarejestrowany jako kandydat^[12][13]. W wyborach uzyskał 214 657 głosów (1,28% poparcia) i zajął 7. miejsce spośród 10 kandydatów^[14].

[edytuj] Wybory samorządowe

[edytuj] 1998

W wyborach samorządowych 11 października 1998 działacze Samoobrony RP startowali z list Przymierza Społecznego, czyli centrolewicowej koalicji PSL-UP-KPEiR.

[edytuj] 2002

W wyborach samorządowych 27 października 2002 Samoobrona RP uzyskała 1 784 610 głosów, tj. 15,98% poparcia i 101 mandatów w sejmikach województw. Ponadto 15 kandydatów Samoobrony RP w wyborach bezpośrednich wybrano na wójtów, 4 zaś na burmistrzów.

[edytuj] 2006

W wyborach samorządowych 12 listopada 2006 Samoobrona RP uzyskała 670 745 głosów, tj. 5,55% poparcia i 37 mandatów w sejmikach województw. Ponadto 25 kandydatów Samoobrony RP w wyborach bezpośrednich wybrano na wójtów i burmistrzów.

[edytuj] Poparcie

Wyniki w wyborach parlamentarnych

Wybory	Poparcie	Zmiana punktów procentowych	Mandaty (Sejm)	Zmiana	Mandaty (Senat)	Zmiana
1991[15]	0,03%	-	-	-	-	-
1993	2,78%	2,75	-	-	-	-
1997	0,08%	2,7	-	-	-	-
2001	10,20%	10,12	53	53	2	2
2005	11,41%	1,31	56	3	3	1
2007	1,53%	9,86	0	56	0	3

Wyniki w wyborach prezydenckich

Wybory	Kandydat	Głosowanie	Poparcie	Uwagi
1995	Andrzej Lepper	I tura	1,32%	Kandydat nie przeszedł do II tury
2000	Andrzej Lepper	I tura	3,05%	II tura nie odbyła się
2005	Andrzej Lepper	I tura	15,11%	Kandydat nie przeszedł do II tury
2010	Andrzej Lepper	I tura	1,28%	Kandydat nie przeszedł do II tury

Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego

Wybory	Poparcie	Zmiana punktów procentowych	Mandaty	Zmiana	L. miejsc dla Polski
2004	10,78%	-	6	-	54
2009	1,46%	9,32	0	6	50

[edytuj] Weksle w Samoobronie

W wyborach w 2005 (podobnie jak w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004) przewodniczący Andrzej Lepper w celu zdyscyplinowania przyszłych parlamentarzystów, zawarł z nimi w imieniu Związku Zawodowego "Samoobrona" umowę o odpłatnym używaniu w trakcie kampanii wyborczej loga tego związku.

Umowa ta przewidywała umorzenie większości opłat na koniec kadencji parlamentu. Jej zabezpieczeniem były weksle wystawiane przez przyszłych parlamentarzystów na kwotę 552 tys. PLN. Podpisanie weksla było warunkiem koniecznym do znalezienia się na liście kandydatów do parlamentu. Dzięki tym wekslom władze partii chciały zatrzymać ewentualne odejścia swoich parlamentarzystów do innych ugrupowań.

3 października 2006 władze Samoobrony RP ogłosiły, że odstępują od egzekwowania weksli. Kilku byłych działaczy partii złożyło mimo to doniesienie o rzekomym popełnieniu przestępstwa w związku z wekslami. W sierpniu 2007 Prokuratura Apelacyjna w Poznaniu uznała, że proceder był zgodny z prawem^[16]. 9 lipca 2008 Sąd Okręgowy w Warszawie orzekł jednak, że "umowy zobowiązujące kandydatów na posłów Samoobrony do podpisywania weksli jako zabezpieczenia przed ich wystąpieniem z partii są nieważne z mocy prawa".

Ostatecznie żaden z weksli nie został uruchomiony.

[edytuj] Struktura i działacze

Struktura Samoobrony RP charakteryzuje się wyjątkowo dużymi uprawnieniami przewodniczącego, co zbliża ją do partii typu wodzowskiego. Przewodniczący wybierany jest przez Kongres.

Młodzieżówka Samoobrony RP powstała w 2002 i nosi nazwę Ogólnopolska Młodzieżowa Organizacja Samoobrony Rzeczypospolitej Polskiej.

[edytuj] Aktualne kierownictwo partii

Prezydium Rady Krajowej Samoobrony RP^[17][18][19]:

• Andrzej Lepper – przewodniczący Rady Krajowej, od początku istnienia partii (10 stycznia 1992)
• Sebastian Filipek-Kaźmierczak
• Zofia Grabczan
• Lech Kuropatwiński
• Jerzy Piasecki
• Renata Rochnowska
• Krzysztof Sikora
• Bogdan Socha
• Jan Sochocki

[edytuj] Liderzy regionalni

• dolnośląskie – Grzegorz Kołacz, od 2008^[20]
• kujawsko-pomorskie – Lech Kuropatwiński, od 2006
• lubelskie – Zofia Grabczan, od 2007^[21]
• lubuskie – Leon Żero (p.o.), od 2009
• łódzkie – Krzysztof Sikora, od 2006^[22]
• małopolskie – Kazimierz Wójcik, od 2009
• mazowieckie – Mirosław Rudowski, od 2010
• opolskie – Janusz Maksymiuk, od 2005
• podkarpackie – Alicja Lis, od 2010
• podlaskie – Andrzej Chmielewski, od 2009^[23]
• pomorskie – Kazimierz Kamiński, od 2007^[24]
• śląskie – Barbara Włudarczyk, od 2008^[25]
• świętokrzyskie – Kazimierz Dyraga, od 2010^[26]
• warmińsko-mazurskie – Renata Rochnowska, od 2009
• wielkopolskie – Józef Juszkiewicz, od 2009
• zachodniopomorskie – Piotr Paczkowski, od 2010

[edytuj] Posłowie do Parlamentu Europejskiego (2004–2009)

poseł, zawód, końcowa przynależność do frakcji

Na końcu kadencji:

• Wiesław Kuc, ekonomista i przedsiębiorca, Unia na rzecz Europy Narodów
• Leopold Rutowicz, dr nauk technicznych, Unia na rzecz Europy Narodów

Wcześniejsi (w nawiasie przynależność partyjna na końcu kadencji):

• Marek Czarnecki, adwokat, Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy (bezpartyjny, związany z Partią Demokratyczną)
• Ryszard Czarnecki, historyk, Unia na rzecz Europy Narodów (Prawo i Sprawiedliwość)
• Bogdan Golik, przedsiębiorca, Partia Europejskich Socjalistów (bezpartyjny, związany z Polską Partią Pracy)
• Jan Masiel, psycholog i przedsiębiorca, Unia na rzecz Europy Narodów (Stronnictwo "Piast")

[edytuj] Posłowie na Sejm V kadencji

poseł, liczba głosów

• Mieczysław Aszkiełowicz, rolnik - 5 892 głosów
• Jan Bednarek, przedsiębiorca - 1 102 głosów
• Renata Beger, ekonomistka - 10 537 głosów
• Jan Bestry, nauczyciel - 6 941 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 26 kwietnia 2007 Koło Posłów Bezpartyjnych, od 23 sierpnia 2007 poseł niezrzeszony
• Bolesław Borysiuk, historyk - 8 256 głosów
• Alfred Budner, rolnik - 16 075 głosów - od 8 grudnia 2006 poseł niezrzeszony
• Józef Cepil, inżynier rolnik - 10 526 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 18 grudnia 2006 Ruch Ludowo-Chrześcijański, od 7 maja 2007 Ruch Ludowo-Narodowy, od 22 sierpnia 2007 Prawo i Sprawiedliwość
• Hubert Costa, chirurg - 3 521 głosów
• Tadeusz Dębicki, rolnik - 10 027 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 18 grudnia 2006 Ruch Ludowo-Chrześcijański, od 7 maja 2007 Ruch Ludowo-Narodowy
• Krzysztof Filipek, rolnik - 16 515 głosów
• Zofia Grabczan, przedsiębiorca - 5 971 głosów
• Andrzej Grzesik, rolnik - 9 501 głosów
• Alina Gut, radca prawny - 8 455 głosów
• Danuta Hojarska, rolnik - 10 155 głosów
• Edward Kiedos, ekonomista - 6 016 głosów
• Grzegorz Kołacz, przedsiębiorca - 6 904 głosów
• Mirosław Krajewski, nauczyciel akademicki - 11 333 głosów - od 24 lipca 2007 poseł niezrzeszony, od 25 sierpnia 2007 Polskie Stronnictwo Ludowe
• Lech Kuropatwiński, przedsiębiorca - 6 115 głosów
• Andrzej Lepper, rolnik - 33 535 głosów
• Sandra Lewandowska, ekonomistka - 5 215 głosów
• Czesław Litwin, rolnik - 9 902 głosów
• Jan Łączny, rolnik - 2 229 głosów
• Wanda Łyżwińska, technolog żywienia - 7 842 głosów
• Stanisław Łyżwiński, przedsiębiorca - 21 101 głosów
• Janusz Maksymiuk, inżynier rolnictwa - 7 384 głosów
• Piotr Misztal, przedsiębiorca - 8 890 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 23 marca 2006 poseł niezrzeszony
• Henryk Młynarczyk, żołnierz zawodowy - 13 633 głosów - 16 października 2006 opuścił partię i od 27 kwietnia 2007 w Prawo i Sprawiedliwość
• Halina Molka, politolog - 3 706 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 26 kwietnia 2007 Koło Posłów Bezpartyjnych, od 23 sierpnia 2007 Prawo i Sprawiedliwość
• Rajmund Moric, inżynier górnictwa - 3 091 głosów
• Waldemar Nowakowski, inżynier elektryk - 4 170 głosów - od 24 lipca 2007 poseł niezrzeszony, od 25 sierpnia 2007 Polskie Stronnictwo Ludowe
• Małgorzata Olejnik, łuczniczka - 12 398 głosów
• Adam Ołdakowski, inżynier rolnictwa - 7 488 głosów
• Marzena Paduch, technik energetyk - 7 838 głosów
• Józef Pilarz, przedsiębiorca rolny - 6 083 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 18 grudnia 2006 Ruch Ludowo-Chrześcijański, od 7 maja 2007 Ruch Ludowo-Narodowy
• Mateusz Piskorski, nauczyciel akademicki - 5 610 głosów
• Bernard Ptak, rolnik - 7 023 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 26 kwietnia 2007 Koło Posłów Bezpartyjnych, od 23 sierpnia 2007 poseł niezrzeszony
• Renata Rochnowska, ekonomistka - 7 411 głosów
• Wojciech Romaniuk, menadżer - 10 719 głosów
• Andrzej Ruciński, przedsiębiorca - 2 366 głosów - od 22 września 2006 Ruch Ludowo-Narodowy, od 27 kwietnia 2007 Prawo i Sprawiedliwość
• Krzysztof Sikora, mgr inż. mechanik - 5 695 głosów
• Grzegorz Skwierczyński, menadżer - 6 963 głosów
• Waldemar Starosta, nauczyciel akademicki - 8 391 głosów
• Józef Stępkowski, inżynier rolnictwa - 8 714 głosów
• Leszek Sułek, ekonomista - 7 590 głosów - od 5 września 2007 Ruch Ludowo-Narodowy
• Lech Szymańczyk, politolog - 7 393 głosów
• Grażyna Tyszko, chemik - 10 981 głosów
• Regina Wasilewska-Kita, lekarz pediatra - 6 890 głosów
• Zenon Wiśniewski, przedsiębiorca - 5 764 głosów
• Elżbieta Wiśniowska, historyk filozofii - 4 839 głosów
• Genowefa Wiśniowska, psycholog - 10 670 głosów
• Marek Wojtera, przedsiębiorca - 8 715 głosów
• Lech Woszczerowicz, ekonomista - 5 987 głosów
• Janusz Wójcik, trener piłkarski - 4 236 głosów
• Jerzy Zawisza, nauczyciel akademicki - 5 338 głosów
• Maria Zbyrowska, ekonomistka - 12 171 głosów
• Jerzy Żyszkiewicz, producent rolny - 10 527 głosów

[edytuj] Senatorowie VI kadencji

Senator, okręg wyborczy

• Mirosław Adamczak, handlowiec, Kalisz / Leszno
• Margareta Budner, lekarz medycyny, Konin / Gniezno - od 8 grudnia 2006 senator Koła Senatorów Niezależnych i Ludowych
• Bogdan Lisiecki, ekonomista, Piotrków Trybunalski

p • d • e Polscy senatorowie VI kadencji Marszałek Senatu: Bogdan Borusewicz Wicemarszałkowie Senatu: Ryszard Legutko, Maciej Płażyński, Krzysztof Putra, Marek Ziółkowski (od 22 grudnia 2005) 1: Maćkała, Lewandowski, Ślusarz • 2: Szyszka, Ludwiczuk • 3: Jaroch, Misiak, Sidorowicz • 4: Sikorski, Złotowski • 5: Łyczak, Person, Wojtczak • 6: Wierzbicki, Cugowski, Bender • 7: Biela, Chróścikowski, Podkański • 8: Rafalska, Bachalski, Miłek • 9: Niesiołowski, Więcławska • 10: Lisiecki, Rau • 11: Górecki, Owczarek, Rybka • 12: Legutko, Boroń, Gołaś, Gowin • 13: Kogut, Adamczyk • 14: Wiatr, Gacek • 15: Berent, Fetlińska • 16: Karczewski, Łuczycki • 17: Górski, Kawecki, Kraska • 18: Romaszewski, Tomaszewska, Piesiewicz, Rocki • 19: Andrzejewski, Smoktunowicz • 20: Chmielewski, Ciecierski, Wach • 21: Mazurkiewicz, Piotrowicz • 22: Ortyl, Maziarz, Bentkowski • 23: Putra, Szafraniec, Zalewski • 24: Płażyński, Kurska, Borusewicz • 25: Wittbrodt, Arciszewska, Szymański • 26: Gałkowski, Nykiel • 27: Lasecki, Ryszka • 28: Pańczyk, Rudnicka • 29: Motyczka, Szymura • 30: Bochenek, Korfanty, Kutz • 31: Szaleniec, Żelichowski • 32: Massalski, Włosowicz, Okła • 33: Sadowski, Gelert, Mańkut (od 7 lutego 2007) • 34: Szmit, Górecki • 35: Trybuła, Witczak, Adamczak • 36: Waszkowiak, Budner • 37: Augustyn, Kubiak • 38: Ziółkowski, Alexandrowicz • 39: Michalak , Zientarski • 40: Sauk, Łyczywek Prawo i Sprawiedliwość (50) • Platforma Obywatelska (33) • Senatorski Klub Narodowy (b. LPR) (7) • Koło Senatorów Niezależnych i Ludowych (w tym PSL) (6) • Samoobrona (2) • SLD (1 – Mańkut) • Niezrzeszony (1 – Borusewicz) Senatorowie, którzy zakończyli urzędowanie przed upływem kadencji Elżbieta Gelert (do 12 listopada 2006) • Ewa Tomaszewska (do 30 sierpnia 2007) • Piotr Boroń (do 18 września 2007)

[edytuj] Posłowie na Sejm IV kadencji

poseł, liczba głosów

• Mieczysław Aszkiełowicz, rolnik - 10 124 głosy
• Renata Beger, przedsiębiorca - 10 877 głosów
• Ryszard Bonda, przedsiębiorca - 8 876 głosów - od 25 czerwca 2002 poseł niezrzeszony
• Waldemar Borczyk, przedsiębiorca - 8 924 głosy - od 5 września 2004 poseł niezrzeszony
• Alfred Budner, rolnik - 16 180 głosów
• Józef Cepil, inżynier rolnictwa - 10 836 głosów
• Marian Curyło, rolnik - 7 625 głosów
• Włodzimierz Czechowski, inżynier - 6 233 głosy
• Stanisław Dulias, ekonomista - 3 873 głosy - od 23 lipca 2003 poseł niezrzeszony, od 23 lipca 2003 Polska Racja Stanu - od 29 stycznia 2004 poseł niezrzeszony
• Zbigniew Dziewulski, rolnik - 6 423 głosy - od 21 czerwca 2005 poseł niezrzeszony
• Michał Figlus, przedsiębiorca - 5 071 głosów - od 7 listopada 2002 poseł niezrzeszony, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 17 marca 2005 Stronnictwo Gospodarcze
• Krzysztof Filipek, rolnik - 16 180 głosów
• Franciszek Franczak, nauczyciel - 7 634 głosy - od 21 maja 2003 poseł niezrzeszony, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 16 sierpnia 2004 poseł niezrzeszony
• Stanisław Głębocki, przedsiębiorca - 5 153 głosy - od 1 marca 2003 poseł niezrzeszony, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 sierpnia 2004 poseł niezrzeszony, od 1 lipca 2005 Ruch Patriotyczny
• Józef Głowa, przedsiębiorca - 3 733 głosy - od 15 marca 2003 poseł nierzeszony, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 11 września 2004 Unia Pracy, od 15 lutego 2005 poseł niezrzeszony
• Andrzej Grzesik, rolnik - 10 196 głosów
• Danuta Hojarska, rolnik - 8 796 głosów
• Zdzisław Jankowski, technik mechanik - 7 446 głosów - od 1 lutego 2004 do 29 lipca 2005 Liga Polskich Rodzin
• Wacław Klukowski, rolnik - 7 914 głosów - od 6 grudnia 2002 Polski Blok Ludowy, od 21 stycznia 2005 Prawo i Sprawiedliwość
• Bożena Kozłowska, położna - 8 457 głosów - od 6 grudnia 2002 Polski Blok Ludowy, od 22 kwietnia 2005 Sojusz Lewicy Demokratycznej
• Piotr Kozłowski, przedsiębiorca - 10 920 głosów
• Lech Kuropatwiński, przedsiębiorca - 2 840 głosów
• Dorota Kwaśniewska, nauczyciel - 4 432 głosy - od 6 grudnia 2002 Polski Blok Ludowy, od 14 lipca 2004 Polskie Stronnictwo Ludowe
• Marian Kwiatkowski, rolnik - 10 691 głosów - od 13 września 2005 Ruch Patriotyczny
• Józef Laskowski, rolnik - 7 304 głosy - od 25 stycznia 2003 poseł niezrzeszony, od 1 lipca 2005 Ruch Patriotyczny, od 29 lipca 2005 Dom Ojczysty
• Andrzej Lepper, rolnik - 44 814 głosów
• Alicja Lis, nauczyciel - 9 960 głosów
• Jan Łączny, rolnik - 498 głosów
• Wanda Łyżwińska, technolog żywności - 6 927 głosów
• Stanisław Łyżwiński, przedsiębiorca - 9 080 głosów
• Jerzy Michalski, lekarz weterynarii - 15 421 głosów - od 4 września 2002 poseł niezrzeszony, od 11 marca 2003 Sojusz Lewicy Demokratycznej
• Wojciech Mojzesowicz, rolnik - 14 870 głosów - od 6 grudnia 2002 Polski Blok Ludowy, od 17 stycznia 2005 Prawo i Sprawiedliwość
• Zbigniew Nowak, przedsiębiorca - 6 339 głosów - od 12 grudnia 2001 poseł niezrzeszony, od 16 listopada 2003 Polska Racja Stanu, od 29 stycznia 2004 poseł niezrzeszony
• Adam Ołdakowski, inżynier rolnictwa - 10 124 głosy
• Henryk Ostrowski, rolnik - 9 653 głosy
• Jerzy Pękała, rolnik - 8 212 głosów - od 14 marca 2003 poseł niezrzeszony, od 16 listopada 2003 Polska Racja Stanu, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 17 marca 2005 Stronnictwo Gospodarcze
• Renata Rochnowska, ekonomistka - 10 489 głosów
• Krzysztof Rutkowski, detektyw - 13 946 głosów - od 12 grudnia 2001 poseł niezrzeszony, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 17 marca 2005 Stronnictwo Gospodarcze
• Józef Skutecki, przedsiębiorca - 11 961 głosów - od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 17 marca 2005 Stronnictwo Gospodarcze
• Piotr Smolana, technik budowlany - 7 021 głosów - od 11 lipca 2003 Polski Blok Ludowy, od 21 stycznia 2005 Dom Ojczysty
• Józef Stasiewski, górnik - 5 512 głosów - do 2 sierpnia 2003, zmarł
• Leszek Kazimierz Sułek, inżynier rolnictwa - 10 634 głosy
• Tadeusz Szukała, rolnik - 4 884 głosów
• Józef Tomala, mechanik - 5 042 głosy - od 28 lipca 2003 poseł niezrzeszony
• Zenon Tyma, przedsiębiorca - 10 853 głosy - od od 16 listopada 2003 Polska Racja Stanu, od 12 maja 2004 Liga Polskich Rodzin
• Tadeusz Urban, rolnik - 4 391 głosów
• Marian Widz, bibliotekarz - 4420 głosów - od 29 lipca 2003
• Maria Wiśniowiecka, archiwistka - 2087 głosów - od 26 sierpnia 2003
• Genowefa Wiśniowska, psycholog - 12 587 głosów
• Zbigniew Witaszek, przedsiębiorca - 7 583 głosów - od 16 listopada 2003 Polska Racja Stanu, od 24 stycznia 2004 Federacyjny Klub Parlamentarny, od 20 lipca 2004 poseł niezrzeszony
• Tadeusz Wojtkowiak, rolnik - 4 884 głosy
• Kazimierz Wójcik, rolnik - 9 668 głosów
• Maria Zbyrowska, ekonomistka - 13 837 głosów
• Lech Zielonka, rolnik - 8 993 głosy - od 6 grudnia 2002 Polski Blok Ludowy, od 16 lipca 2004 Partia Ludowo-Demokratyczna, od 17 marca 2005 Stronnictwo Gospodarcze
• Józef Żywiec, rencista - 16 733 głosy - do 19 lipca 2003, zmarł

[edytuj] Senatorowie V kadencji

Senator, okręg wyborczy

• Henryk Dzido, adwokat, Radom
• Sławomir Izdebski, rolnik, Siedlce

p • d • e Polscy senatorowie V kadencji Marszałek Senatu Longin Pastusiak Senatorowie Adamski • Anulewicz • Bachleda-Księdzularz • Balicki • Bargieł • Bartos • Berny • Biela • Bielawski • Bień • Bobrowski • Bochenek • Borkowski • Bułka • Christowa • Chronowski • Cybulski • Czaja • Danielak • Doktorowicz • Drożdż • Drzęźla • Dzido • Dziemdziela • Ferenc • Gładkowski • Gołąbek • Huskowski • • Izdebski • Jaeschke • Janowska • Jarmużek • Jarzembowski • Jaworski • • Jurgiel • Kempka • Klepacz • Konieczny • Koszada • Kozłowski • Kruszewski • Krzyżanowska • Kulak • Kurska • Kurzępa • Kutz • Lato • Lewicki • Lipowski • Liszcz • Litwiniec • Lorenz • Lubiński • Łęcki • Mańkut • Markowski • Matusiak • Matuszak • Mąsior • Mietła • Nicieja • Niski • Pastusiak • Pawełek • Pawłowski • Pieniążek • Piesiewicz • Pietrzak • Piwoński • Plewa • Podgórski • Podkański • Popiołek • Religa • Romaszewski • Rzemykowski • Sadowska • Sagatowska • Saługa • • Serocka • Sienkiewicz • Simonides • Skrzypek-Mrowiec • Smoktunowicz • Smorawiński • Spychalski • Stokłosa • Stradomska • Streker-Dembińska • Suchański • Szafraniec • Sztorc • Szydłowski • Szyszkowska • Ścierski • Wielowieyski • Wittbrodt • Wnuk • Zychowicz • Żenkiewicz Byli senatorowie Cieślak • Gołębiewski • Grabowska • Graczyński • Gierek • Jamróz • Janowski • Noga • Sławiński • Staniszewska Sojusz Lewicy Demokratycznej - Unia Pracy (75) • Blok Senat 2001 (15) • Polskie Stronnictwo Ludowe (4) • Samoobrona (2) • Liga Polskich Rodzin (2) • Niezależny (2)

[edytuj] Partie polityczne wywodzące się z Samoobrony RP

Przez kilkanaście lat działalności z Samoobrony RP odeszło lub zostało wykluczonych wielu jej czołowych działaczy. Część z nich przechodziła do innych istniejących partii, m.in. SLD, PiS bądź PLD. Pozostali natomiast zakładali nowe ugrupowania mające w nazwie człon "Samoobrona". Nie było to bezcelowe, chodziło bowiem o odebranie partii-matce elektoratu. Przykładami takich partii były:

• Samoobrona Narodu Polskiego (później pod nazwą "Obrona Narodu Polskiego") – założyciel: Tadeusz Mazanek
• Samoobrona Ruch Społeczny (przekształcona później w Samoobronę-Odrodzenie) – założyciele: Henryk Dzido, Sławomir Izdebski, Zbigniew Witaszek
• Samoobrona Patriotyczna – założyciel: Marian Frądczyk

Powstały także ugrupowania o autorskich nazwach:

• Inicjatywa Rzeczypospolitej Polskiej – założyciel: Zbigniew Łuczak
• Polski Blok Ludowy – założyciel: Wojciech Mojzesowicz
• Partia Regionów – założyciele: Krzysztof Filipek, Danuta Hojarska, Bolesław Borysiuk

Żadna z tych partii nie osiągnęła sukcesu wyborczego, a niektóre z nich po niedługim czasie zakończyły działalność.

Od 2010 w ewidencji partii politycznych figuruje ugrupowanie Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera, która również ma siedzibę w Warszawie przy Alejach Jerozolimskich.

[edytuj] Zobacz też

• Politycy Samoobrony
• Związek Zawodowy Rolnictwa "Samoobrona"
• OMOS RP
• Koalicja PiS-Samoobrona-LPR
• Liga i Samoobrona
• Ruch Ludowo-Narodowy
• Samoobrona-Odrodzenie
• Samoobrona Narodu Polskiego
• Samoobrona Ruch Społeczny
• Inicjatywa RP
• Seksafera w Samoobronie
• Scena polityczna
• Zjednoczenie Patriotyczne Grunwald
• Populizm

Przypisy

[edytuj] Źródła

• Program Społeczno-Gospodarczy Samoobrony RP
• Trzecia Droga Samoobrony RP
• Projekt Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Samoobrony RP

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna witryna internetowa Samoobrony

• Home
• O nas
• domeny
• 20 wiek
• 21 wiek
• historia
• internet
• rmvb